Van indoor naar de waterbak

Waterbak19-mrt-2017 – Het is al weer een tijdje geleden dat ik m’n laatste blog heb geschreven. Door een drukkere periode met trainen, wedstrijden en studie had ik weinig tijd voor wat anders. Maar gelukkig heb ik nu net een weekje vakantie achter de rug (spring break!) en dus wat meer vrije tijd. Helaas geen poolparty’s voor ons (toch wel het stereotype spring break), vanwege een gebrek aan zon en een overvloed aan regen. Of nou ja, met de waterbak (zie foto) hebben we toch een soort alternatieve poolparty gehad! Later meer daarover. Laten we verder gaan waar mijn vorige blog eindigde. Ik was net terug van een maandje Nederland en had meteen mijn indoorseizoen geopend.

 

Zoals ik eerder wel liet blijken was ik meer dan tevreden met mijn eerste wedstrijd in de VS sinds ik ziek was geworden in oktober. Een persoonlijk record na lang niet op niveau geweest te zijn gaf natuurlijk vertrouwen dat het weer goed ging. Ik zat snel weer in het dagelijkse ritme hier en trainingen gingen ook steeds beter. Vanwege een kleine irritatie in m’n voet draaide ik even geen volledige loopweken. Maar de gemiste duurlopen kon ik prima vervangen door alternatief trainen (fietsen/crosstrainer) en zo kon ik toch mijn vorm stijgende houden. Na mijn eerste indoorwedstrijd was het een beetje de vraag hoeveel en welke afstanden ik nog wilde doen indoor. Met de focus vooral op het outdoorseizoen (want dat gaat een lang seizoen worden), heb ik uiteindelijk besloten om te proberen een goede 3000m te lopen aan het einde van het seizoen en de 5000m links te laten liggen. Voor de wedstrijdervaring en het plezier besloten om nog twee keer op een wat kortere afstand, de mijl (1609m), te starten.

 

Achteraf gezien ben ik blij met dit besluit, aangezien het me zeker nuttige ervaringen heeft opgeleverd. Als je wat langere afstanden gewend bent is het namelijk wel even wennen. Tegenwoordig worden veel races opgezet om een snelle tijd te lopen, aangezien dit is wat veel lopers graag mee naar huis nemen. In dit geval waren beide races meer tactisch, met een langzaam begin. Dat maakte het moeilijker maar ook extra interessant en leerzaam. Eigenlijk leken de races erg op elkaar. In beiden gevallen finishte ik als 3e en liep ik een negatieve split van ongeveer 2:09-2:02. Ook al waren de tijden (4:12 en 4:11) niet per se iets waar ik trots op ben, kan ik tevreden terugkijken op de races als een goede leerschool.

 

Twee weken na mijn tweede mijl was het alweer tijd voor de laatste wedstrijd van het indoorseizoen. De vorm was goed en ik wist dat ik een mooie tijd neer kon zetten. Toen de series een paar dagen van tevoren bekend werden gemaakt was het wel even schrikken. Er waren 18 lopers in de snelle serie geplaatst en de rest, en dat waren er 54!, in de andere serie. Vierenvijftig man in een 3000m op een indoorbaan?! Dat wordt geheid een puinhoop. Met mijn 8:13 zat ik net niet in de snelle serie. In eerste instantie balen, maar aan de andere kant stond er een leuke race voor de boeg. Een race waar ik voor de winst zou kunnen gaan, mits ik niet omvergelopen zou worden in zo’n bizar groot veld. Dus (voor de vierde keer) op naar de blauwe 307m baan in Seattle voor wat een interessante wedstrijd beloofde te worden.

MPSF-Indoor-3000m-Portland
Op weg naar een mooie afsluiter

Op de dag zelf kregen we bij het melden, opvallend genoeg, nog geen startnummer. De organisatie ging de series herindelen, is wat we te horen kregen. Blijkbaar waren er veel atleten dubbel ingeschreven en lieten sommigen de 3000m schieten. Als 6e op de lijst in de langzamere serie betekende dat dat ik misschien wel lastminute doorgeschoven zou worden. En dat is precies wat er gebeurde. Zo’n 35 minuten voor de start kreeg ik te horen dat ik als laatste aan de snelle serie was toegevoegd. Aan de ene kant fijn, want het maakte het een stuk makkelijker om een mooie tijd neer te zetten. Aan de andere kant liep ik wel een boeiende en leerzame race mis. Elk voordeel heb z’n nadeel in dit geval. De race zelf verliep zoals gepland. Achteraan starten, opschuiven als iemand een gaatje laat ontstaan en zo lekker constant 64ers (64 seconden 400 meters) lopen. Een echte versnelling zat er niet meer in, maar met 8:05 en een 9e plek was ik zeker tevreden!

 

Een week voor deze wedstrijd waren we met het team wat anders leuks gaan doen, een steeplechase clinic van Chick Hislop. Dat zegt jullie vast niks (mij zei het in ieder geval niks), maar Chick staat hier in de VS bekend als een ware “steeple goeroe” en heeft naast het trainen van Amerikaans recordhouders ontzettend veel ervaring met steeplelopers in het algemeen. De 3000m steeplechase is een afstand die ik al vaker heb gedaan, omdat ik het erg leuk vind en ook elk seizoen veel punten bij elkaar kan sprokkelen voor Leiden Atletiek in de clubcompetitie. Ik heb echter nooit de focus op de steeplechase gelegd. Ik heb altijd tegen mezelf gezegd dat er een seizoen zal komen waarin ik de steeplechase een goede kans geef, en dat seizoen is nu aangebroken. De clinic kwam daarom op een gepast moment. Het was naast een leuke dag erg leerzaam en inspirerend.

Steeplechase-clinic-Chick-Hislop
Steeplechase clinic van Chick Hislop

Momenteel ligt de focus op de 10.000m in Stanford over 2 weken. Ik kijk er heel erg naar uit omdat hij al maanden op de planning staat en ik erg benieuwd ben wat ik nu op een 10.000m kan laten zien. Ondertussen heb ik gisteren als laatste wedstrijdprikkel mijn outdoorseizoen al geopend met een 3000m steeplechase bij een wat kleinere wedstrijd hier in Portland. Het plan was om het meer als een trainingswedstrijd te benaderen en mijn teamgenoten een richtpunt te geven door 72ers te lopen. Met 9:06 pakte ik de winst gevolgd door mijn teamgenoten die met 9:11, 9:12 en 9:20 de rest van de top 4 plaatsen vulden. Het was leuk om weer een baanwedstrijd te lopen en ik was vooral positief verrast door het goede debuut van m’n teamgenoten! Ik had iemand gevraagd om het via mijn mobiel live op Facebook uit te zenden dus de wedstrijd is daar terug te kijken. Onderaan nog een kort slow motion shot van onze alternatieve poolparty. We hadden geluk dat de zon even gedag kwam zeggen op de dag dat we wat waterbak sprongen gepland hadden.

 

Groetjes vanuit het regenachtige Portland,

Noah

 

 

4 Comments on “Van indoor naar de waterbak

  1. Hey neef, wat een heerlijke update ;-)!! Ik geniet van al je ontwikkelingen en ben blij dat je looptechnisch een mooie stijgende lijn te pakken hebt! Denk aan je. In gedachten bij je en twee armen om je heen.

    1. Mooi, fijn om te horen! Heb je ook een update over hoe het is met jou voor mij?

    1. Dankje Andrea! Jij succes met verdere voorbereidingen richting Londen!

Comments are closed.